Het is van Herodes.
Wat schrijft hij?
Hij schrijft vanuit Jeruzalem.
Lees voor. Zijn brieven zijn leuk.
Beste vriend.
Ik hoor dat je drie kamers bewoont in de arme wijk van de stad.
Is dat echt waar?
Waarom schrijf je niet? Is dat die absurde trots van je?
Daar zal ik snel iets aan doen.
Ik weet dat je geen geld van me wilt aannemen.
Maar als de enige praktische vriend die je hebt...
stuur ik je een presentje toe.
Doe er iets mee. Herodes.
Wat is het? Wat klein.
Geen idee.
Dat is niet veel bijzonders.
Venus. Claudius, het geluk lacht je toe.
Dit is vast een voorteken.
Met die stenen is geknoeid.
Die kun je echt niet gebruiken.
Die Herodes toch. Wat mis ik hem.
Meester, hebt u dit gezien?
Het hing bij de tempel van Castor.
Wat is het? - Reclame voor een bordeel in het paleis.
Ze hangen overal in de stad. - Een bordeel in het paleis?
Wie werkt daar dan?
Zijn zusters, zijn nichten. Senatoren en hun vrouwen.
Wist je ervan?
Waarom heb je niets gezegd?
Hij wil jou ook in dat bordeel.
Hij wil dat ik het geld in bij de ingang.
Het monster, het ellendige monster.
De adel in de prostitutie.
In het paleis nog wel.
Zelfs Calpurnia zou dat weigeren. En het is haar vak.
Briseis, dat is haar vak niet meer.
Schat, dat was en is mijn vak.
Ik ben prostituee.
Maar ik ga daar niet werken. Niet als portier en niet als uitsmijter.
Dat is echt te veel gevraagd.
Mijn vrouw is doodsbang. - Niets aan te doen.
Luister. Ze is net bevallen. Als iemand haar aanraakt...
Geen uitzonderingen. - Zet haar ergens in een kamer.
Dan snijden ze jou en mij de keel door. Je hebt betaald. Veel plezier.
Kom, het geeft niet.
Moet het kind zijn moeder verliezen? Kom mee.
Een nieuwe klant. Net nu we mannen te kort komen.
Echte mannen. Jij bent Sabinus, hè?
Je hebt je mooie vrouw bij je.
Lieve schat, jij gaat vanavond echt een vermogen verdienen.
Ik hoop het voor je, want de keizer krijgt commissie.
Zullen we dan maar? - Kijk eens aan, versterkingen.
Marcus Vinicius, de zwager van de keizer en jouw eerste klant.
Laat hem fors betalen, schat. Jij bent het waard.
Wat moet dat? - Eruit.
U hebt het recht niet. - Dit is mijn werk.
Waarom? - Wangedrag.
Zij is degene die zich niet gedraagt. - Eruit. Gooi hem de straat op.
Naar huis. - Maar de keizer dan?
Ik zeg wel dat u verwijderd bent wegens aanstootgevend gedrag.
Je bent een goed mens.
We moeten de keizer helpen. - Hij is jouw man. Help jij hem maar.
Hij heeft goede mensen nodig. - Die heeft hij allemaal vermoord.
Wat doe jij hier in die toestand? - Hij wil me in de buurt.
Heeft hij je laatst naakt vertoond aan zijn Germaanse lijfwachten?
Het spijt me, Caesonia.
Ik hoor geen kritiek te hebben. Ik blaat ook met alle schapen mee.
Leeuwen zijn er niet meer tegenwoordig.
Vulcanus, met lompe gratie aan 't werk. Zijn gulle lach vult heel het zwerk.
Homerus. En Vulcanus is de oude oom Claudius.
Dan richt de manke smid zich van zijn aambeeld op.
Zijn kromme benen wijd uiteen, zo strompelt hij onhandig heen.
Voortaan, oom, noemen wij u Vulcanus.
Terwijl ik...
Wat ben ik?
Ik ben Odysseus.
Die bij thuiskomst ziet hoezeer familie en vrienden verloederd zijn.
Cassius.
Heb jij ooit zoiets ergs en verdorvens meegemaakt?
Zal ik ze arresteren? - Nee, laat hen maar.
Binnenkort zal ik dit uitschot in de Tiber laten verdwijnen.
Maar eerst moet Jupiter zich zuiveren in de strijd.
Ik wil de Germanen in een veldtocht totaal uitroeien.
En ik zal een rijke oorlogsbuit mee terugnemen naar Rome.
Cassius, breng het leger in paraatheid en verhoog de belastingen.
Ik zal, in het witgloeiende vuur van de oorlog...
een nieuwe, gestaalde geest smeden die duizend jaar zal standhouden.
Brave meid.
Ik heb een cadeautje voor de kleine.
Wat lief van je. Laat het haar maar zien.
Hoe gaat het met haar? - Kijk zelf maar.
Een prachtige meid.
Ze lijkt op jou.
Kom, ga zitten.
Hoe gaat het met Calpurnia?
Prima. Je moet de groeten hebben.
Ik ga naar de keizer in Germanië. Ik zal zeggen dat jullie het goed maken.
Wat moet jij in Germanië?
Heb je het niet gehoord? - Ze vertellen me nooit wat.
Ik kan beter mijn mond houden.
Ach, vroeg of laat hoor je het toch.
Hij heeft de senaat laten weten...
dat mensen in het Rijnleger tegen hem samenzweren.
Zes commandanten en Gaetulicus, de bevelhebber, zijn terechtgesteld.
En de executies gaan nog steeds door.
Was er echt een samenzwering?
Wie weet. Vind je het vreemd?
Maar Gaetulicus? Nee.
Hij was een vriend van mijn vader en diende onder mijn broer.
Een man van onwrikbare trouw. Nee, uitgesloten.
Wat ga je doen?
Ik ga hem namens de senaat feliciteren met zijn onderdrukking van de muiterij.
Nogmaals, de enige leeuwen in Rome vind je in de arena.
Hij wil ook dat ik alle spullen van Livia naar hem toestuur.
Over land.
Hij heeft ruzie met Neptunus en is bang voor schipbreuk.
Wat wil hij met die spullen? - Verkopen aan de inheemsen.
Hij doet alles in de verkoop. Daar is hij heel goed in.
Wat doe ik hier?
Waarom wil hij mij als zijn vrouw?
Ik ben tien jaar ouder en niet knap.
Ik ben de dochter van een nachtwaker en de vrouw van een bakker.
Wat ziet hij in me?
Misschien dat jij, als absoluut de enige, echt van hem houdt.
Ja, ik hou echt van hem.
Ik weet zelf niet waarom.
Ik weet dat hij vreselijke dingen doet.
Zal ik je iets vertellen?
Er is niemand zo bang als hijzelf.
Cassius.
Ik heb net met die riviergod gepraat. Hij wou me verdrinken.
Weet hij wie u bent? - Nu wel. Ik heb hem goed uitgefoeterd.
Het water in de rivier zakt toch, of niet soms?
Uw oom is hier, samen met Marcus Vicinius en Asprenas.
Laat ze maar binnen.
Heil Caesar.
Heer der hemelen. De senaat en het volk...
Waar zijn mijn karren? - Uw karren?
De karren met de spullen.
Maar die komen over land. Over enkele dagen zijn ze hier.
Wij wilden hier snel zijn en zijn over water gekomen.
Dan gaan jullie ook over water terug.
Gooi hem in de rivier. - O, genadige god.
Hoe durft u, zonder karren? - Die moesten over land.
Breng hem naar de brug en gooi hem naar beneden.
Op de grond voor Jupiter.
Hoe durft de senaat die zot af te vaardigen?
Ik snij ze de keel af. Hoe kunnen ze die imbeciel met zoiets belasten?
Ik voorkom een muiterij en dan komt zo'n aftandse zot mij gelukwensen?
Is dat het respect dat ze hun keizer betonen?
Wat is er hier aan de hand?
Nog een complot, alweer een samenzwering.
Ik stuur mijn Germaanse lijfwacht.
Ik brand de senaat plat. Wat heb ik eraan?
Ja, ik had hem meteen de keel moeten afsnijden toen ik keizer werd.
Je kunt niets aan hem overlaten.
Zelfs met die standbeelden van mijn broers was hij te laat.
We zijn komen varen om u snel geluk te kunnen wensen.
Ik wil mijn spullen, geen gelukwensen.
Ga staan.
Ik heb ruzie met Neptunus.
Hij kwelt me met zijn zeegeluiden.
Hij stookt de riviergoden tegen me op.
Hoe durven jullie met hem te reizen?
Misschien...
Misschien werken jullie met hem samen.
Ja, jullie en die imbeciele oom van me. Jullie zweren samen.
Waar hebben jullie dan over gepraat? Jullie en Neptunus?
Wat hebben jullie tegen elkaar gezegd?
Niets. stervelingen kunnen niet met een god praten.
Misschien was hij in menselijke gedaante, zoals ik. Hoe zag hij eruit?
We hebben hem niet gezien. Echt, hij werkt niet met ons samen.
Misschien hebben jullie gelijk.
Maar ik dood jullie toch maar.
Op de grond. Cassius, geef me je zwaard.
Omwille van mijn vrouw, uw zus...
Ik wil de naam van die hoer niet horen.
Wat hebben wij gedaan?
Ik stuur jullie in mootjes naar de senaat terug.
Ik had mijn oom ook in mootjes moeten hakken. Maar laat maar.
En waar ben jij geweest, mijn beste Vulcanus?
'Ik voelde de kracht van de Donderaar.
En stortte neerwaarts van de hemelse hoogte.
Diep en duizelingwekkend was mijn val.
De Sinthiërs wierpen mij op Lemnos' kust.'
En Lemnos is in dit geval de Rijn.
Jupiter nog aan toe, mijzelf nog aan toe. Deze man kent zijn Homerus.
Claudius, smeek de keizer ons te sparen.
Zwijg en wees gedwee.
'Gij zijt me lief, maar Jupiter verheft zijn zwaard.
Ik kan slechts voor u wenen, maar helpen kan ik niet.'
Nog een goed citaat, dan spaar ik ze. Anders snij ik ze de keel door.
'Wie waagt het u te hulp te komen?
Of zich te weren tegen Jupiters macht?'
En Jupiter is...
Dat ben ik.
Knap gedaan. Sta op, jullie zijn gered.
Gered door de rappe tong van Claudius.
Kom mee naar hiernaast. U krijgt een deken van me.
Wat is het wachtwoord voor vannacht?
Het wachtwoord. Eens even denken.
Dit, denk ik:
'Geef me een zoen.'
Het had daarnet kunnen gebeuren.
Het kan morgen gebeuren of overmorgen.
Met u of met mij.
Maar eens gebeurt het.
Vond u dat ik Cassius een vreemd wachtwoord gaf?
Ik dacht dat het een grap was.
Het was een grap. Voor mij, maar niet voor hem.
Ik pest hem ermee.
Als hij een wachtpost aanspreekt, moet hij zeggen: Geef me een zoen.
Gisteren was het: Streel me, Titus.
Waarom doet u dat, als ik zo vrij mag zijn?
Omdat hij een slappeling is.
Ik dacht dat hij zo moedig was.
Dat dacht ik ook, maar nee.
Hij moest Gaetulicus martelen.
Voor informatie. Maar hij gaf geen krimp en stierf.
Een van de bewakers vertelde me dat Cassius moest huilen.
Ik zag hem als opvolger van Macro, maar nu niet meer.
Hoeveel uur slaapt u 's nachts?
Slapen?
Acht of negen uur, zoiets.
Ik hooguit drie uur.
Goden hebben toch niet meer nodig?
Denkt u dat ik gek ben?
Gek?
Ja, soms denk ik dat ik gek word.
Zeg eerlijk: is dat idee weleens bij u opgekomen?
Nog nooit. Geen sprake van.
Het is te zot voor woorden.
U bent voor iedereen een toonbeeld van geestelijke gezondheid.
Waarom slaat m'n hoofd dan steeds op hol en waarom slaap ik zo weinig?
Ziet u, het is een gevolg van uw menselijke gedaante.
Het lichaam is een zware last, als je dat niet gewend bent.
Voor een god is dat vreemd.
En dat is ook de verklaring, zou ik zo denken...
dat u drie uur slaapt. Normaliter slaapt een god helemaal niet.
U zult wel gelijk hebben.
Maar als ik een god ben, en dat ben ik, waarom bedenk ik dat dan niet zelf?
Hoe het ook zij, het valt niet mee een god te zijn.
Wist u dat ik die machtige god ben wiens komst de joden voorspellen?
Ja, dat hebt u me verteld.
Ik voel me heel bevoorrecht dat van u te horen.
Vooral omdat de joden nog van niets weten.
Volgens de profetie zal hij jong sterven, gehaat door zijn volk.
Nee, dat kan ik me niet voorstellen.
Nee, niet gehaat.
Het is haast niet te geloven. Toch moet het waar zijn.
Oom, ga met ons mee op deze expeditie.
Als we de spullen verkocht hebben... Als die karren eindelijk hier zijn.
Dan steken we de Rijn over, verslaan de Germanen en vervolgens Neptunus.
In triomf zal ik naar Rome terugkeren.
U kunt nu gaan. Ik heb hoofdpijn.
Jullie keizer is er weer.
AI zijn oorlogen heeft hij gewonnen.
Zijn zegevierende legers zijn weer in Rome.
Hij had gedacht, in zijn goddelijke onschuld...
dat de menigte hem zou toejuichen.
Dat de straten bezaaid zouden zijn met bloemen.
Hij had verwacht dat hij groots beloond zou worden voor zijn overwinningen.
Maar wat treft hij aan?
Deze veroveraar van de Germanen, deze bedwinger van Neptunus?
Niemand op straat, geen bloemen, geen beloningen.
Geen spelen, geen feesten.
Slechts drie schamele ex-consuls die hem opwachten.
En een zaal vol senatoriale pantoffelhelden.
Die rondlummelen in theaters en badhuizen.
Terwijl hij zes maanden de ontberingen verduurt van de gewone soldaat.
Jullie keizer is er weer.
Maar met dit in zijn hand.
Maar Jupiter, u hebt niet om een triomfmars gevraagd.
Natuurlijk niet, moet ik daar soms zelf om vragen?
U hebt het ons verboden.
Ja, en jullie hebben dat letterlijk zo opgevat.
Echt iets voor jullie.
Begrijpen jullie niet dat ik het aan jullie overlaat vrijelijk jullie liefde te uiten?
Begrijpen jullie niet dat het een uiting was van mijn nederigheid?
Ik heb jullie opgedragen niet te feesten.
Maar jullie hebben de slag bij Actium wel herdacht, of niet soms?
De nederlaag van mijn overgrootvader Marcus Antonius is wel gevierd.
Hoe vaak hebben jullie op zijn moord getoost terwijl ik vocht met de zee?
Laat hun onze oorlogsbuit zien.
Laat hun zien wat wij op de oude Neptunus hebben buitgemaakt.
Zeeschelpen?
Ja, de vruchten van de zee.
De buit van de oude Neptunus.
Die laat mij voorlopig wel met rust.
Jupiter.
Terwijl u weg was, hebben wij voor u een nieuwe tempel gebouwd.
Dat zal jullie niet redden. Op de knieën.
Buig het hoofd. Ik hak het eraf.
Genadige god, wilt u uw triomf vergallen met het vergieten van bloed?
Deze gedenkwaardige dag bezoedelen met de dood van die dwazen?
Claudius heeft gelijk, mijn heer, mijn echtgenoot.
Denk aan uw dochtertje. Eens zal ze lezen over uw terugkeer.
Moeten deze dwazen figureren op zo'n roemvolle en historische dag?
Jouw liefdevolle woorden hebben mijn toorn tot bedaren gebracht.
Zoals we weten: de goden laten zich soms door gebeden vermurwen.
Jullie kunnen gaan.
Ik kom de tempel morgen bekijken.
U hebt ze terecht gestraft voor het vieren van de slag van Actium.
Ze zaten altijd fout, Marcus.
Zonder feest hadden ze mijn grootvader Augustus beledigd.
En Agrippa, uw andere grootvader.
Marcus Vinicius.
Jij bent geen vriend meer van me.
Wat zei ik verkeerd?
Hij wil niet weten dat Agrippa zijn grootvader is.
Maar Agrippa was een groot man. - Ja, maar van lage komaf.
Zulke mannen brengen geen goden voort.
Zeker geen goden die Neptunus de baas zijn.
Als u geen vriend meer bent, moet u wel zijn vijand zijn.
Zoek je eigen weg maar.
Als we onze eigen weg gaan, gaan we uiteindelijk dezelfde weg.
Ik kom eraan.
Nee, Claudius. Misschien zijn het moordenaars.
Wie bent u? Wat wilt u? - U moet naar het paleis.
Ben jij dat, Cassius? - Ja, schiet op.
Wat is er?
Ik moest u halen. Marcus Vinicius en Asprenas ook.
Niet omkleden. Sla maar een mantel om.
Hoelang...
Hoelang zitten we hier al?
Ongeveer twee uur. Het is al bijna dag.
Wat gaat hij met ons doen? - Hoe moet ik dat weten?
Ik hoop alleen dat hij het snel doet.
Het spijt me dat ik je altijd uitlachte. - Het maakt niet meer uit.
Wil je mijn hand vasthouden?
Dank je. Zo kan ik het beter aan.
Als de god van de nacht te slapen ligt
zien we de roze-vingerige godin, de dageraad
rondsluipen op zijn domein
dan flitst ze over de hemel, van ster tot ster
zij brengt licht alom en dooft de kaarsen van de nacht
de nacht zit haar op de hielen
hij wil haar grijpen
hij wil haar meenemen naar bed en eindelijk bezitten
elke nacht probeert hij steeds haar een kus te ontfutselen
voordat de heilige zon verschijnt
en zijn geluk verdrijft
nu draait zij zich om
en loopt voorzichtig
over kussens overal
zij moet uit hun bed doen ontwaken
de stille geliefden die zij daar vindt
maar zij willen geen afscheid van elkaar nemen
zij maant hen weg te gaan
O, dageraad, allerschoonste der godinnen
wij aanbidden u elke dag
O, god der goden.
Nooit heb ik een dans gezien...
die me zoveel geestelijke vreugde heeft gegeven.
Was het mooi?
Het was onbeschrijflijk.
Het was slechts een repetitie.
Wat moet de definitieve uitvoering dan prachtig zijn.
Sta op.
Kom hier.
Wat vond u van het meisje?
Een schoonheid.
Oude geilbok.
Haal het meisje terug.
U gaat morgen met haar trouwen.
Ik?
Een giller. Zo'n schoonheid, getrouwd met zo'n manke zot.
Wat moet u daar in vredesnaam mee aan?
Messalina, kom hier.
Ik ga je uithuwelijken.
Aan oom Claudius.
Jullie kunnen samen in het paleis komen wonen.
Dank u wel, Caesar.
Ik moet nu gaan om nog wat licht te verspreiden.
O, Cassius. Dat is waar ook.
Het wachtwoord voor vannacht.
Met de billen bloot.
Ik weet een beter wachtwoord.
Vrijheid.
Het spijt me.
Wilt u niet met me trouwen?
Het probleem is dat ik zoveel ouder ben dan jij.
Ik zou heel graag met u getrouwd zijn.
Ik was doodsbang toen ik hier moest komen.
Ik dacht dat hij mij...
Ik zou me veilig voelen als uw vrouw.
Denkt u dat u van me zou kunnen houden?
Ik denk...
dat ik...
nu al...
verliefd op je ben.
Als ik morgen ga trouwen, moet ik me snel voorbereiden.
Tot ziens, Claudius.
Tot ziens.
Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus, zijn familie en vrienden.
Welkom Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus.
Jij, je familie en je vrienden.
Ik bedank je, Valeria Messalina.
Namens mijn familie en mijn vrienden.
En ik bedank je namens mezelf.
De nobele senator Incitatus.
Je kent iedereen, geloof ik?
Zoek maar een plaatsje.
Dit is zijn eerste bruiloft.
Hij is echt opgebloeid sinds ik hem senator gemaakt heb.
We gaan de voortekenen bekijken.
We moeten hem vermoorden. We hebben nu lang genoeg gepraat.
Het is riskant.
Een moord brengt risico's mee.
Hij heeft altijd lijfwachten om zich heen.
We bedenken wel iets. Maar doe je mee?
Of wacht je tot hij je vergiftigt of je keel afsnijdt?
Jij bent soldaat. Jij hebt makkelijk praten.
Het doden doe ik wel. Maar help je mee?
Hij heeft gelijk.
Hoe langer we wachten, hoe ongewisser ons leven is.
Akkoord. Maar wanneer en waar?
Morgen is de laatste dag van de spelen.
Dan doen we het.
Waar?
Vanaf de keizerlijke loge loopt er een gang.
Zorg dat hij die uitgang gebruikt. - Hoe dan?
Bedenk iets. Zeg maar dat hij dan niet tussen de toeschouwers door hoeft.
Hij heeft zijn Germaanse lijfwachten bij zich.
Luister goed.
Vervloekt. Ik ben alles kwijt. Ik speel niet langer.
Ik leen u wel iets. - Lenen? Ik hou niet van schulden.
Dan schenk ik u de helft.
Waarom heb ik zoveel pech vandaag?
Of ligt het aan jouw stenen?
Mijn stenen? Wat maakt dat uit?
Dobbelstenen zijn heel persoonlijk. Soms klikt het, soms niet.
Probeert u deze eens. Die heb ik van Herodes gekregen.
Volgens hem heeft Alexander de Grote ermee gespeeld.
Dobbelde Alexander dan?
Hij had erg veel met u gemeen.
Wat is dat?
Hij heeft de Thraciër verslagen.
Het publiek wil hem sparen. Ze steken hun duim omhoog.
Als het publiek één nek had, hakte ik die door.
Die Thraciër heeft me dit jaar veel geld gekost.
Alexander, zegt u. We zullen zien.
Jupiter nog aan toe, mijzelf nog aan toe. Dat ziet er goed uit.
Vooruit, betalen.
Bedankt, oom. Ik ben er blij mee.
Sommige stenen zijn alleen voor de goden.
Zullen we iets eten? Heeft Caesar honger?
U hebt gelijk. Die stenen lachen mij toe.
Vooruit, betalen.
Die stenen zijn waardeloos.
Ik verhoog de inzet tot 3000. - Ik ben blut.
Je vrouw heeft geld zat. Vooruit, betalen.
Mijn wachtposten zorgen dat hier niemand langs komt.
Ze zullen zo wel komen.
Ik heb de paleiswacht weggestuurd. Ze zijn bij de spelen.
Steekt u als eerste toe?
Maar al te graag.
Jullie kappen ermee. Slechte verliezers. Zullen we naar de wedstrijden kijken?
Of zullen we iets eten? - Nee, ik heb geen trek.
Maar het was leuk, dank zij u. Kan ik iets voor u doen?
Dat is helemaal niet nodig.
Ik doe graag iets terug voor het geluk dat u me gegund hebt met mijn vrouw.
Geluk?
Dat was niet de bedoeling. Het was een grap.
Nee, u moet me niet verkeerd begrijpen.
Ik druk me zo ongelukkig uit.
Nee, wat ik bedoel is dat ik gelukkig ben als u gelukkig bent.
Dat ik aanleiding geef tot zoveel vrolijkheid...
schenkt mij echt een enorme voldoening.
Waar ga je heen, Marcus?
Ik ben niet lekker. Ik heb iets verkeerds gegeten.
Ik heb niets met je eten gedaan. Dan had je het wel eerder gemerkt.
Raar. Net wilde hij nog eten.
Hij doet heel raar de laatste tijd.
Hij doet zo nerveus. Waarom?
We zijn allemaal nerveus in uw aanwezigheid.
Dat heb ik nooit kunnen begrijpen.
Mag ik even?
Hij wil niet eten. We moeten het uitstellen.
Dan doe ik het daar. - Dan ga je eraan.
Wat kan mij dat schelen? Maar ik roep jou wel voor ze me grijpen.
Ik zeg tegen hem dat zijn Griekse ballet er is. Dan komt hij wel.
Mij best. Maar zorg dat hij hier komt.
Heer, Cassius laat u weten dat uw Griekse ballet er is.
Mijn ballet? Waar? - Ze wachten buiten op u.
Haal ze maar hierheen. Alleen de jongens. De meisjes niet.
Ze hebben een dans voor u gemaakt. Ze willen die buiten uitvoeren.
Dan zal ik hen niet teleurstellen. Zullen we gaan kijken?
Ze wachten achter op u. Voor is het veel te druk.
Nou, als ze net zo goed zijn als men zegt...
mogen ze dansen met mij.
Wat moet dat?
Het wachtwoord, beul, is 'vrijheid'.
Ik ben een god. Jullie kunnen me niet vermoorden.
Drusilla.
Ik ga dood.
Maak hem af.
Dit is namens onze vrouwen, Jupiter.
Idioten, jullie hebben je keizer laten vermoorden.
Ga hen achterna.
Cassius, wat is er gebeurd? Waar is iedereen?
Deze kant op, jongens.
Snel, jongens. Neem zoveel mogelijk spullen mee voor de Germanen hier zijn.
Zorg dat je zoveel mogelijk meeneemt.
Zeg, sergeant.
Hier heb ik er een.
Een van de daders.
Dood me niet. Niet doen. Ik heb er niets mee te maken.
Smeerlap. Onze keizer vermoorden? En wij dan?
Dat is geen moordenaar.
Hij is de manke oom van de keizer. Hij doet geen vlieg kwaad.
Vooruit, opstaan. Niets aan de hand.
Ze zijn wat aangebrand.
Zonder keizer zit de Pretoriaanse Garde zonder werk.
Ik moet nu naar mijn vrouw toe.
Natuurlijk. Gratus, ga met wat jongens met hem mee.
Laat hij onze keizer zijn.
De oude Claudius? Welnee, hij heeft ze niet op een rijtje.
Of toch wel. - Liever deze keizer dan geen keizer.
Ik wil geen keizer zijn. Ik wil de republiek terug.
Bent u van de keizerlijke familie? Mag ik even lachen?
Jongens, we hebben een keizer.
Dat is er een. Steek hem dood.
Niet zo snel.
Niet zo haastig, Hermann.
Dat is onze nieuwe keizer.
Op de schouders met hem.
Lang leve keizer Claudius.
Zet me neer.
Het went wel. Het valt best mee.
Doe dit op zijn hoofd.
Zet me neer. Ik wil geen keizer zijn. Ik wil een republiek.
Zeg dat niet, want de Germanen kelen u.
Vooruit. Lachen. Goed zo.
Kijk een beetje blij.
Lang leve de keizer.